Kerstfeest
In de afgelopen weken was er op deze plek aandacht voor gedichten van de Engelse dichter R.S.Thomas (1913-2000). Vandaag een gedicht van Thomas over Kerst. Een wrang gedicht dat in schril contrast staat met de zoete toon die het Kerstfeest meestal omgeeft.
Kerstfeest
Daar is een morgen;
De tijd brengt hem dichterbij,
Kil met vorst
En sterrenlicht. De uil zingt
In de kerspellen. De mensen staan op
En lopen naar de stenen lantarens
Van de kerken, om daar te knielen
En te eten van het nieuwe brood
Van liefde, en het weg te spoelen
Met de scherpe smaak
Van bloed dat zij zullen vergieten.
De overgang van 'het nieuwe brood van liefde' naar 'bloed dat zij zullen vergieten' is als een mokerslag. Ineens is het Goede Vrijdag. Dat zet Kerst plotseling in een wrang licht. Geen aangenaam beeld, maar wel fel realistisch. Opeens bekijk je mensen die Kerst vieren met wantrouwen. Of is het gedicht te pessimistisch? Kerst begint tenslotte met een engelenzang over 'vrede op aarde voor alle mensen die God liefheeft.'
(Het gedicht komt uit: Collected Poems 1945-1990; de vertaling is van mij zelf))
