In de kerk
R.S.Thomas was een Engelse predikant en dichter wiens werk voor een groot deel gaat over de verborgenheid van God. Deze week een gedicht dat doet denken aan het gedicht Kerkje in Fransum van C.O.Jellema. Daarin omschrijft hij het kerkje als 'van het uitblijvend antwoord de schrijn'. Ook in het gedicht van Thomas blijft het antwoord uit.
In de kerk
Vaak probeer ik
de kwaliteit te analyseren
van zijn stiltes. Verbergt God zich
hier voor mijn zoeken? Ik ben gestopt om,
nadat de weinige mensen weg zijn,
te luisteren naar de lucht die zichzelf kalmeert
voor de nachtwake. Het heeft al zo gewacht
sinds de stenen zich om haar heen groepeerden.
Dit zijn de harde ribben
van een lichaam dat onze gebeden niet konden
reanimeren. Schaduwen naderen
vanuit hun hoeken om bezit te nemen
van plekken die het licht een uur lang
in bezit hield. De vleermuizen hervatten
hun werk. De onrust van de kerkbanken
verdwijnt. Er is geen ander geluid
in de duisternis dan het geluid van een man
die ademt, zijn geloof testend
op leegte, zijn vragen één voor één
spijkerend op een onbewoond kruis.
De (on)geloofsbeleving ligt hier dicht bij die van Prediker die niets kon ontdekken van Gods werk onder de zon. Maar uitgerekend het kerkgebouw lijkt - wonderlijk tegenstrijdig - de plek te zijn waar God zich verbergt voor het zoeken.
Wie als predikant zulke gedichten kan schrijven is op z'n minst erg eerlijk. Overigens is Thomas altijd predikant gebleven, voor het geval u de indruk krijgt dat hij de lier van het geloof aan de wilgen hing.
