De Tien Geboden en poëzie
Auteur: Tinne van Ree (samenstelling)Recensie over: De Tien Woorden. Gedichten bij de Tien Geboden (Kampen 2006)
Poëzie wordt populairder. Dat kan ik niet met harde cijfers aantonen, ik heb het uitsluitend uit eigen waarneming. Maar De Tien Woorden vind ik daarvan één van de voorbeelden. De bundel bevat gedichten die gegroepeerd zijn rond de bijbelse Tien Geboden. Soms is het verbindingslijntje met het betreffende gebod dikker, soms dunner, maar zelfs de gedichten met een dunner lijntje geven de geboden vaak een nieuwe lading.
Dat wil niet zeggen dat alle gedichten in deze bundel een even hoog literair gehalte hebben. Dat is zeker niet het geval voor sommige gedichten die van de website DichtTalent (die één van mijn voorbeelden is dat poëzie populair is) afkomstig zijn. Maar dat ze niet altijd literaire kwaliteiten hebben geeft niet, want dan hebben ze wel weer een andere eigenschap.
Humor bijvoorbeeld, zoals blijkt uit een gedicht van Siebje over een saaie dominee die lange, saaie preken houdt en daarna nog eens een lang gebed houdt. Het gedicht (dat staat bij het gebod ‘Neem de sabbat in acht’) eindigt met de woorden:
Maar vragen om vervulling van onze wensen
dat doet hij niet nee.
Ik zou dan ook meteen, uit naam van alle mensen,
vragen, om een nieuwe dominee.
Vaak zijn de gedichten ronduit treffend. Meestal zijn die van de gevestigde dichters. Zoals Herman de Coninck van wie een gedicht werd opgenomen dat gaat over een kind van gescheiden ouders. Het is geplaatst bij het gebod ‘Pleeg geen overspel’. Dit gebod wordt in het christendom al snel moralistisch uitgelegd. Maar het gedicht van De Coninck dwingt je om vanuit kinderperspectief te kijken en dan ga je het gebod opeens weer nieuw verstaan. Het begint met de woorden:
Zes jaar heeft ze geleerd wist blijven was:
wat ouders deden, en wat alles dus ging doen:
een tafel bij een stoel, nu bij toen.
Het meervoud van geluk was: wij.
Maar het eindigt met:
Vandaag is ze gewoon twaalf.
Vier ouders, twee echt, twee stief.
Slapen gaan moet met eindeloos gezoen.
Ze wint altijd. Ze heeft geleerd wat blijven is.
Wat ouders niet en kinderen wel doen.
Woorden die raken. En dat geldt voor veel gedichten uit deze bundel. Ze vormen samen bijzonder geschikt materiaal om te gebruiken in gesprekskring of kerkdienst. Bij de bundel hoort ook een CD. Tegen een achtergrond van klassieke muziek worden alle gedichten voorgelezen.
Meest gelezen
Auteur: Willem Jan Otten
Recensie over: De Vlek. Een vertelling (Amsterdam 2011)
De roman in versvorm is een genre dat niet veel gebruikt wordt door schrijvers. Het zijn, zoals te verwachten valt, vooral dichters die zich eraan wagen. Les Murray schreef ‘Fredy... Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Tinne van Ree (samenstelling)
Recensie over: De Tien Woorden. Gedichten bij de Tien Geboden (Kampen 2006)
Poëzie wordt populairder. Dat kan ik niet met harde cijfers aantonen, ik heb het uitsluitend uit eigen waarneming. Maar De Tien Woorden vind ik daarvan één van de voorbeelden. De bundel bevat... Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Marcus Borg
Recensie over: Het hart van het christendom. Modern geloof en traditie (Kampen 2010)
Marcus Borg is een vooraanstaand kenner van het Nieuwe Testament. Hij is lid van het zogenaamde Jesus-Seminar , een genootschap van Nieuw-testamentici (waarvan bij uitzondering ook filmer Paul... Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Brian D. McLaren
Recensie over: Naked Spirituality. A Life with God in Twelve Simple Words (London 2011)
Brian D. McLaren is een van de woordvoerders van de Emerging Church Movement – een beweging die op zoek is naar nieuwe vormen van kerk-zijn. Hij schreef al vele boeken waaronder de... Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Toon Tellegen
Recensie over: Daar zijn woorden voor. Een keuze uit zijn gedichten (Amsterdam 2005)
De gedichten van Toon Tellegen zijn vaak raadselachtig. Bijna bij elk gedicht stel je jezelf de bekende vraag: ‘Wat bedoelt de dichter?’ Niet omdat de gedichten moeilijk zijn. Dat zijn ze zeker... Lees de hele boekbespreking »