Roman in versvorm
Auteur: Willem Jan OttenRecensie over: De Vlek. Een vertelling (Amsterdam 2011)
Datum: 16-11-2011
De roman in versvorm is een genre dat niet veel gebruikt wordt door schrijvers. Het zijn, zoals te verwachten valt, vooral dichters die zich eraan wagen. Les Murray schreef ‘Fredy Neptune’, Derek Walcott 'Omeros' en Craig Raine ‘History: The Home Movie’ - de meest imposante voorbeelden die ik ken. De eerste las ik in vertaling, maar had zelfs dan nog moeite om de lijn van het verhaal vast te houden. Het vraagt kennelijk nogal wat om in poëzie een meeslepend verhaal te kunnen schrijven.
Willem Jan Otten heeft zich nu ook aan het genre gewaagd, misschien wel geïnspireerd door diezelfde Murray, want hij bewondert de Australische dichter zeer. Maar anders dan bij zijn Engelstalige collega staat de poëzie de gang van het verhaal hier niet in de weg, maar geeft zij de vertelling een eigen intensiteit. Otten geeft zijn boek, misschien vanwege de bescheiden omvang, wel de ondertitel ‘Een vertelling’ mee.
Het verhaal gaat over Abel Kans, jazz-saxofonist, bij wie op een dag een vlek op zijn long wordt geconstateerd. Otten beschrijft wat dit bericht hem doet. Maar het verhaal volgt ook de gedachten en handelingen van de arts en de radioloog. Verteller van het verhaal is de broer van Abel, die in het ziekenhuis war Abel patiënt is bij de beveiliging werkt. Via monitoren kan hij de bezoekers van het ziekenhuis volgen. Dat vertelperspectief is verrassend.
Het verhaal krijgt een dramatische wending wanneer duidelijk wordt dat er een vergissing is gemaakt. Er zijn röntgenopnamen verwisseld. Niet Abel heeft een vlek op zijn long, maar een priester. Deze priester wordt in kennis gesteld, Abel blijkt echter onvindbaar. Zijn broer gaat naar hem op zoek. Uiteindelijk zullen de levenslijnen van Abel en de priester elkaar nog dichter kruisen, maar dat moet de lezer zelf maar ontdekken.
Willem Jan Otten heeft een bijzonder boek geschreven. Hij weet een intrigerend verhaal te kunnen gieten in een toegankelijke en toch voluit poëtische vorm. Daarbij zit het verhaal vol allegorieën en verborgen betekenissen, vooral van christelijke herkomst. Als extraatje bij het boek wordt een CD meegeleverd waarop de auteur het verhaal zelf voorleest.
« Alle boekbesprekingenMeest gelezen
Auteur: Willem Jan Otten
Recensie over: De Vlek. Een vertelling (Amsterdam 2011)
De roman in versvorm is een genre dat niet veel gebruikt wordt door schrijvers. Het zijn, zoals te verwachten valt, vooral dichters die zich eraan wagen. Les Murray schreef ‘Fredy...
Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Tinne van Ree (samenstelling)
Recensie over: De Tien Woorden. Gedichten bij de Tien Geboden (Kampen 2006)
Poëzie wordt populairder. Dat kan ik niet met harde cijfers aantonen, ik heb het uitsluitend uit eigen waarneming. Maar De Tien Woorden vind ik daarvan één van de voorbeelden. De bundel bevat... Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Brian D. McLaren
Recensie over: Naked Spirituality. A Life with God in Twelve Simple Words (London 2011)
Brian D. McLaren is een van de woordvoerders van de Emerging Church Movement – een beweging die op zoek is naar nieuwe vormen van kerk-zijn. Hij schreef al vele boeken waaronder de...
Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Marcus Borg
Recensie over: Het hart van het christendom. Modern geloof en traditie (Kampen 2010)
Marcus Borg is een vooraanstaand kenner van het Nieuwe Testament. Hij is lid van het zogenaamde Jesus-Seminar , een genootschap van Nieuw-testamentici (waarvan bij uitzondering ook filmer Paul...
Lees de hele boekbespreking »
Auteur: Toon Tellegen
Recensie over: Daar zijn woorden voor. Een keuze uit zijn gedichten (Amsterdam 2005)
De gedichten van Toon Tellegen zijn vaak raadselachtig. Bijna bij elk gedicht stel je jezelf de bekende vraag: ‘Wat bedoelt de dichter?’ Niet omdat de gedichten moeilijk zijn. Dat zijn ze zeker... Lees de hele boekbespreking »