Columns

Grillig als het weer

Op het beeldscherm van mijn computer bevindt zich rechts een kolom met zogenaamde gadgets. Het gaat om handige hulpmiddeltjes die je al werkend vanuit je ooghoek in de gaten kunt houden. Een blokje met hoofdpunten uit het dagelijks nieuws bijvoorbeeld. Of een online radio waarop je direct kunt afstemmen op het station van je keuze. 

Bij mijn gadgets staat sinds een aantal maanden ook een blokje met beurskoersen. Je kunt er de AEX op aflezen: de koers van de Amsterdamse beurs. Maar ook de Dow Jones, de beurs van Wall Street. Niet dat ik aandelen heb. Maar sinds de kredietcrisis is losgebarsten ben ik benieuwd naar de mechanismen van de beurs. En die houd ik dus al werkend zo af en toe in de gaten. En niet voor niets, zo blijkt. Want de mechanismen van de beurs zijn leerzaam. 

Elk half uur verschijnen de laatste beursnoteringen. Winst of verlies worden met groen en rood aangegeven. De laatste dagen was het overwegend groen wat de klok sloeg. De beurs haalde bijna 280 punten. Na het dieptepunt van 199,50 op 3 maart jl. (ja ja, u merkt: ik ben echt op de hoogte) zitten we dus alweer een tijdje in de plus. Hoopgevend. Ook al moet de grote klap in de reële economie nog komen, de beurzen klimmen weer. Zo heb ik het eerste mechanisme ontdekt: de beurzen lopen op de echte economie vooruit – ten kwade, maar ook ten goede. 

Maar ik ontdekte nog een ander mechanisme: de Amsterdamse beurs loopt, net als de beurzen in de rest van de wereld, slaafs aan de leiband van Wall Street. Niet alleen op de lange termijn. Dat ook: de AEX-index vertoont exact dezelfde curven als de Dow Jones. Maar ook op de korte termijn volgt de AEX als een angstig schoothondje zijn grote baas uit New York. Dat is goed te zien door het tijdverschil. De Dow Jones opent en sluit pakweg zes uur later dan de Amsterdam. Zo kan het volgende gebeuren. 

Stel, de AEX opent op een morgen positief en de hele dag stijgen de koersen. Halverwege de middag gaat dan vervolgens de Dow Jones open. Maar stel, die zakt. Wat zie je dan gebeuren? Amsterdam zakt meteen mee! Vervolgens sluiten de Europese beurzen eerder dan die van New York. Die laatste kan dan in de avonduren weer spectaculair gaan stijgen. Wat gebeurt er dan? De volgende dag springen de Europese beurzen meteen in het groen. Zo volgen zij van minuut tot minuut de Dow Jones. Die laatste leidt een wereldwijde dans van op en neer en op en neer. 

Het zal allemaal wel verklaarbaar zijn. Maar voor een leek als ik is die slaafsheid onbegrijpelijk. Alle ellende begon toch in Amerika? En hoeveel economen beweerden ook daar niet dat een grote Depressie als in de jaren dertig nooit meer kon voorkomen? Maar de economie blijkt grillig als het weer. Trouwens, over het weer gesproken: bij mijn gadgets staat ook een buitenradar. Daarop is ook het KNMI-weerbericht te lezen. ‘Meest droog’ staat er vanmorgen. Maar op de radar zelf zie ik een aanzienlijk buitenfront naderen! Wat zeg ik? Buiten regent het al! Zeg nou zelf: waar vindt een mens in dit computertijdperk nog vastigheid?