Columns

Kerk naar buiten

Gisteren een heel inspirerende bijeenkomst voor predikanten bezocht. Overal in het land worden namelijk middagen en avonden georganiseerd om mijn kerk meer missionair te maken. Het initiatief gaat uit van de landelijke PKN die daarvoor een aantal mensen heeft vrijgesteld. Gisteren streken deze mensen, te weten Hans van Ark en Nynke Dijkstra, neer in onze regio. Het werd een bijzondere middag.

Bijzonder in twee opzichten. Om te beginnen: door de spiegel die ons als predikanten werd voorgehouden. Hoe naar buiten gericht zijn wij als voorgangers zelf eigenlijk? Erg weinig, zo bleek. We worden opgeslokt door binnenkerkelijk werk en er is een grote verlegenheid over hoe dat dan moet: naar buiten treden. Toch werd het geen klagerige middag. Op ontspannen wijze kregen we allerlei tips en aanwijzingen.

Bijzonder was deze middag ook in een ander opzicht: we zaten als predikanten van allerlei stromingen bij elkaar – van orthodox tot vrijzinning. En gek, geen spoor van rivaliteit of wantrouwen. Integendeel, er was een gevoel van verbondenheid merkbaar met betrekking tot de zaak van de kerk in de wereld waarin we leven. Een eendracht die verrassend was.

Nu maakt één zwaluw nog geen zomer. Sterker, zo’n middag is niet meer dan een soort startschot voor wat er nu in de dagelijks praktijk moet gaan gebeuren. We moeten van buiten naar binnen gaan denken (bij de samenleving beginnen), in plaats van: van binnen naar buiten. Zo werd het ons althans voorgehouden. Dat vereist een cultuuromslag. Maar de middag was daarvoor een goed begin.

Ik merkte tijdens die middag ook een oud elan bij me opkomen. Ik ben graag predikant op het snijvlak van kerk en cultuur (zie de banner van deze website). Maar ik moet bekennen dat ik op dit punt gaandeweg ook weleens ontmoedigd c.q. ingedut raak. Ongemerkt geef ik daarvoor het vele werk binnen de kerk weleens de schuld. Maar die middag maakte mij er weer eens van bewust dat je zelf ook een keuze hebt. 'Dus geef jezelf een schop onder je kont, Piet.'

In een tijd waarin de agenda van de kerk bepaald wordt door kindermisbruik en gekrakeel over de leer, is zo’n nieuwe impuls een verademing. Over het nieuwe missionaire elan in mijn kerk kun je lezen op de speciale website: www.pkn.nl/missionair. Neem er zelf ook eens een kijkje. Daar is ook het weblog van Nynke Dijkstra te lezen. En: er zijn 30 kansrijke modellen voor de missionaire gemeente te bekijken.