Columns

De Nationale Bijbeltest (97)

Gisteren aan de Nationale Bijbeltest meegedaan. Ik had toevallig geen vaste afspraken en keek in de Tv-gids. ‘Hé, er is vanavond weer de Bijbeltest,’ zei ik tegen mijn vrouw, ‘zullen we meedoen?’ Mijn vrouw doet elk jaar in haar eentje mee, omdat ik meestal weg ben. ‘Ja, gezellig!’ zei ze enthousiast. En zo kwam het dat wij gisterenavond om half negen, gewapend met pen en papier, op de bank klaar zaten.

Laat ik het maar meteen verklappen: ik ben mezelf behoorlijk tegengevallen. Mijn eindcijfer? Een 8,8. Niet slecht, zullen sommigen zeggen. Maar dat zie ik zelf anders. Iemand die van de Bijbel zijn werk maakt (en dat doe ik) moet toch minstens een 9 halen, maar het liefst nog een 10. Maar nee hoor, ik bleef onder die door mijzelf gestelde maat. Aan het eind zat ik er dan ook bij alsof ik voor een eindexamen gezakt was. En helemaal toen bleek dat de winnaar op Tv een 9 had gehaald. Zijn beroep: doodgraver!

Waar ik de fout inging? Ik zal eerlijk zijn: ook op punten die ik gewoon niet wist of die ik niet direct meer paraat had. Vraag 5 van de categorie Royalty bijvoorbeeld. Er werd een hoeveelheid voedsel genoemd met als vraag: hoe lang deden Salomo en zijn hofhouding erover om dit op te eten? Ik gokte een week, het bleek een dag.

En dan zaten er ook nog instinkers tussen, zoals de vraag wat de Bijbel schrijft over de bevrijding van Paulus uit gevangenschap toen hij moest wachten op een beslissing van de keizer. Ik focuste alleen op het woord ‘gevangenschap’ en dacht meteen aan Filippi en koos dan ook voor antwoord a: op een nacht sprongen de gevangenisdeuren open. Maar het ging natuurlijk over Paulus’ huisarrest in Rome, en dus was het juiste antwoord: de Bijbel zegt er niets over.

Maar – ik heb de test ook betrapt op een discutabel oordeel. Het gaat om de volgende vraag: wat was de reactie van Samuël toen God hem riep? Er werden twee antwoorden gegeven die beide goed zijn, althans in mijn ogen. Het eerste was ‘Hier ben ik’. Dat antwoord koos ik. Maar de test keurde alleen het andere antwoord goed: ‘Spreek, want uw knecht hoort.’ ‘Dat is niet eerlijk!’ riep ik meteen en snelde naar de boekenkast waar de Bijbel staat. ‘Kijk maar,’ riep ik verontwaardigd tegen mijn vrouw, ‘1 Samuël 3,5, daar staat het.’ Ik weet wel: Samuël zelf dacht op dat moment nog dat de profeet Eli hem had geroepen, maar in werkelijkheid was het toch echt Gods stem geweest die hem had aangesproken!

Mijn vrouw keek mij aan met een gezicht van: man, waar maak je je druk over?! Maar ja, zij is dan ook Rooms-katholiek van oorsprong, en katholieken hebben toch minder met de Bijbel. Voor haar is zo’n test maar een spelletje. Maar voor mij niet! Een protestant als ik wil minstens een 9 voor Bijbelkennis. Ik reken mijn antwoord over Samuël dan ook stilletjes goed.

(voor alle vragen en antwoorden, ga naar www.allesoverdebijbel.nl)