Columns

Een intrigerend gesprek (101)

Boele Ytsma is een collega die ik alleen ken van het internet. Sinds vorige week ook van de Tv, maar laat ik beginnen bij zijn website. Die heet zoekendgeloven.nl. Het is een leerzame site. Ytsma zelf noemt het een ‘bezinningshuis op het internet’. En zoals een huis meerdere kamers heeft, zo kent ook dit bezinningshuis vele kamers. Afijn, je moet er zelf maar eens gaan kijken.

Zoals ik al zei: vorige week zag ik Boele op Tv. Hij was te gast bij het programma Herberg De verandering. In dat programma ontvangt de bekende EO-presentator Andries Knevel telkens een gast in een herbergachtig onderkomen. En met die gast voert Knevel dan gedurende een aantal dagen gesprekken over diens zoektocht door geloof en leven.

Meteen bij het begin legde Ytsma zijn gevoelens bloot: hij voelde een zeker wantrouwen jegens Knevel. Voor hem was Andries de verpersoonlijking van de wereld die hij met veel pijn had verlaten. Wat was het geval? Ytsma vertelde dat het evangelisch christendom lange tijd zijn thuis was. Maar op een dag was hij van dat zekere geloof gevallen. Hij ging aan veel dingen twijfelen. Dat werd hem door zijn medebroeders en zusters niet in dank afgenomen. Nog sterker: door iemand werd zelfs gezegd dat hij nu in de hel zou komen.

Die onthutsende ervaring heeft Ytsma diep verwond, zo bleek niet alleen uit zijn woorden, maar vooral ook uit zijn lichaamstaal. Je zag dat hij bij Knevel erg op zijn hoede was – alsof hij bang was zomaar wéér een schram op zijn ziel te krijgen. Er stonden dus twee werelden tegenover elkaar: een stellig christendom en een zoekend en onzeker christendom.

Maar nu het bijzondere: beide heren groeven zich niet in in het eigen gelijk. Integendeel! Er ontstond een gesprek waarbij de beelden die zij over en weer van elkaar hadden de kans kregen om te verspringen. Waar dat aan lag? Ik weet het niet helemaal zeker. Daarvoor zou ik de uitzending nog een keer moeten bekijken. Maar als ik afga op mijn eerste indruk, dan zou ik zeggen: de openhartige manier waarop de beide gesprekspartners hun gevoel toonden zonder effectbejag.

Natuurlijk, Knevel blijft altijd wat last houden van een belerend toontje. Maar hij is werkelijk bereid om eigen inzichten ter discussie te stellen en te heroverwegen. Ik moest waarachtig denken aan een uitspraak van de joodse filosoof Martin Buber: ‘Ik heb geen leer, ik voer een gesprek.’ Die open houding zag ik bij Knevel. Nog even, en ik word lid van de EO!