Columns

Een eenzame koning

26-06-2009

Michael Jackson is niet meer. Het nieuws over zijn dood overspoelt vandaag de wereld. Het is nog te vroeg om nu al conclusies te trekken, maar ik vermoed dat de schokgolf over zijn dood die van Elvis Presley en John Lennon zal evenaren of zelfs overtreffen. 

 

Ik was geen fan. Toch was ik ooit bij een concert dat hij gaf in De Kuip. Ik deed mijn dochtertje (dat zij toen nog was, en toen al fan) een kaartje cadeau en begeleidde haar. En ik moet eerlijk zeggen: ik heb nog nooit zo’n spectaculaire en goed verzorgde show gezien (en ik heb er al wat meegemaakt). Alsof zich levende videoclips voor je oog ontrolde! En het geluid was perfect. Sindsdien weet ik dat het predicaat ‘The King of Pop’ niet uit de lucht gegrepen is. 

 

Jackson stond toen op het hoogtepunt van zijn roem. Hij werd toen al weliswaar ‘Wacko Jacko’ genoemd, maar hij stond op eenzame hoogte., Sindsdien is hij stukje bij beetje van zijn voetstuk gevallen. Het lijkt wel het lot van elke popster die verafgood wordt en – moet ik eraan toevoegen - die zelf in die verafgoding gaat gelóven. Want ik vermoed dat het Jackson inderdaad ontbrak aan het vermogen tot zelfrelativering. Dat heeft hem steeds eenzamer en vreemder gemaakt. Hij liet zich steeds meer samenvallen mét en opsluiten ín zijn sterrenstatus. Het was hem dodelijke ernst. 

 

Paul McCartney vind ik nog altijd zijn tegenbeeld. Ook hij is een icoon van de popmuziek. Ook hij werd – met de andere leden van The Beatles – bewonderd, bewierookt en aanbeden. Maar op de een of andere manier ging en gaat hij anders om met zijn roem dan Jackson deed. Luchtiger. Speelser. Relativerend. Meer humoristisch ook. 

 

Een mens is er door de Schepper niet op gebouwd om verafgood te worden. Wie zelf wel in die verafgoding gaat geloven bezwijkt er vroeg of laat onder. Vandaag stromen de beelden over Jacksons leven de wereld over. Van het frisse jongetje dat hij eens was tot aan de bizarre verschijning die hij werd. Hij had en heeft miljoenen fans. Maar ondanks dat - wat een eenzaam leven. Michael Jackson was er eigenlijk al niet meer voordat hij overleed.

« Alle columns
Reageren

Wilt u reageren? Gebruik dit formulier. Ik zal zo snel mogelijk antwoorden.

Dhr. Mevr.



Meest gelezen

Aangekeken
15-04-2009
Tweede Paasdag is een heerlijke dag om er op uit te gaan. Ik wist dit jaar ook meteen waar naartoe: het Rijksmuseum. Daar is tot begin mei een schilderij van Vermeer te zien dat normaal in Washington hangt: De dame met de weegschaal. En aangezien ik een mateloze bewonderaar ben van het... Lees de hele column »
Kerk naar buiten
14-04-2010
Gisteren een heel inspirerende bijeenkomst voor predikanten bezocht. Overal in het land worden namelijk middagen en avonden georganiseerd om mijn kerk meer missionair te maken. Het initiatief gaat uit van de landelijke PKN die daarvoor een aantal mensen heeft vrijgesteld. Gisteren... Lees de hele column »
In Bob (part two)
01-06-2010
Hoe raakt een mens opnieuw ‘in Bob’? Wel, in mijn geval om meerdere redenen. Allereerst: als late bekeerling ontdekte ik dat de muziek van Dylan een ware staalkaart is geworden van de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Rock, gospel, folk, country, blues, rockabilly, ballads, jazz –... Lees de hele column »
In Bob (part one)
28-05-2010
Het is de schuld van vriend Leo. Die nam me in 2009 mee naar een concert in de Heineken Music Hall. Ooit hadden wij, los van elkaar, zijn eerste concert in Nederland in De Kuip meegemaakt – tevens het allereerste stadionconcert ooit in ons land! Maar Bob Dylan (want over hem heb ik het)... Lees de hele column »
We are going to see the King
08-07-2009

Soon and very soon, we are going to see the King Hallelujah! Hallelujah! We're going to see the King. Met deze woorden... Lees de hele column »