Columns

PKN-boer zoekt vrouw (66)

We zijn bij mij thuis geen uitzondering: ook wij kijken, net als ruim 4 miljoen andere Nederlanders, elke zondagavond ‘Boer zoekt vrouw’. Ik dacht het één keer te moeten missen. Er was toen een gesprekskring georganiseerd waar ik leiding aan moest geven. Slechts de helft van de deelnemers kwam opdraven. Ik verdacht de niet-opkomende helft er meteen van bij de Tv te zijn gebleven, en had er de smoor in: zij zagen wat mij die avond was ontzegd. Gelukkig bleek bij thuiskomst dat mijn vrouw het had opgenomen en zichzelf met bovenmenselijke inspanning had opgelegd om zelf ook niet te kijken, zo kwam alles nog goed.

Onze bijzondere belangstelling ging weken achtereen vooral uit naar boer Jan. Vanaf het begin was meteen duidelijk dat hij een oogje had op Siepie. Wij (mijn vrouw, mijn dochter en ik) waren het er over eens dat zij ook het best bij elkaar pasten. Waarom wij hen met bijzondere belangstelling volgden? Dat is logisch: boer Jan is van de Protestantse Kerk in Nederland, en daar zijn wij ook van! En je steunt je broeders door dik en dun! En je zusters trouwens ook, want Siepe is ook van onze club. En dus hadden wij al visioenen van een mooi PKN-huwelijk!

Maar zondag kwam er een kink in de kabel. We hadden het de week daarvoor al zien aankomen: Siepie kreeg twijfels. En ja hoor, deze week ging het mis. Siepie bleek niet meer door te willen gaan. Ze had zo haar twijfels of ze wel bij elkaar pasten. Boer Jan had de bui kennelijk ook al zien hangen, want hij was ’s morgens aan het ontbijt al heel erg stil. Toen ook hem duidelijk werd hoe de kaarten lagen, zagen we een heftig geëmotioneerde Jan zijn jas pakken en naar buiten hollen, het land in. Mijn vrouw brak bijna. Ik zal de kwalificaties die wij op dat moment Siepie toevoegden niet herhalen, maar de minste daarvan was wel ‘harteloze vrouw’. Want zoveel was wel duidelijk, Jan kon op onze onvoorwaardelijke sympathie rekenen!

Wat is dat toch: die populariteit van ‘Boer zoekt vrouw’? Al heel wat Tv-commentatoren hebben daar een antwoord op proberen te geven. Om zelf ook een duit in de zak te doen: ik denk dat veel mensen zich meteen met een van de deelnemers kunnen identificeren. Voor elk wat wils. Wij konden ons onmiddellijk identificeerden met Jan en zijn in onze ogen toekomstige bruid. We zagen immers een vertrouwd patroon: bidden voor het eten, praten over kerkgang, maar ook genieten van het leven.

Helaas moeten wij nu verder zonder Jan. Want er was nog wel een vrouw in huis: Annet. Maar zij haakte natuurlijk af toen zij zag dat Jan zijn hart had gezet op Siepie. Van PKN is nu geen sprake meer bij ‘Boer zoekt vrouw’. Jammer. Dat vond ook de lieftallige presentatrice. ‘Jullie hadden het zo gezellig?’ zei zij. ‘Precies!’ antwoordden wij in koor. Maar inmiddels is de verontwaardiging bij ons thuis gezakt. Het hielp wel dat Jan zelf zei: ‘Het is goed zo.’