Columns

Slow (16)

06-12-2006
‘Vijfenvijftigplusser lijkt steeds meer op een 35-jarige,’ kopte dagblad Trouw gisteren. Mijn dag kon niet meer stuk. Niet dat ik al 55 ben, maar ik ben de vijftig al gepasseerd, en dan is het vooruitzicht om straks nog als een 35-jarige door het leven te kunnen gaan strelend. We blijven immers allemaal graag vitaal en gezond. En dat is wat Trouw over ouderen signaleert: ‘Ze hebben veel meer power, financieel en wat betreft gezondheid en opleiding, dan de generatie voor hen.’

Ik moest bij het krantenbericht onmiddellijk denken aan de Rolling Stones. Het zijn inmiddels allemaal heren op leeftijd. De jongste is, meen ik, Mick Jagger, en die is ook al 63 jaar. Maar hij en z’n bandleden rocken nog steeds de hele wereld over. En ze doen dat met de energie van een 35-jarige. Ik denk dan ook niet dat ze op hun pensioengerechtigde leeftijd zullen stoppen. En zo passen ze ook in het plaatje van Trouw. De krant constateert namelijk over ouderen: ‘Ze kunnen – en willen ook vaak – langer doorwerken.’

Toch is er één probleem bij de Rolling Stones: ze zijn geen 35 meer. Ze houden het wat minder gemakkelijk vol dan vroeger. Het is al voorgekomen dat concerten moesten worden afgelast vanwege een of andere kwaal. Zanger Mick Jagger heeft meer dan ooit stemproblemen, gitarist Keith Richards kampte een tijdje geleden met een ontstoken vinger, en laatst is hij zelfs uit een palmboom gevallen. Dat krijg je als je je gedraagt als een 35-jarige! Maar het belangrijkste aanwijzing voor hun voortgeschreden leeftijd vond ik wel het bericht dat tijdens een concert in Noorwegen een geriater aanwezig was. Voor het geval dát.

Ik vind die slijtageverschijnselen wel begrijpelijk. Je kunt niet meer zo gemakkelijk mee als voorheen. Dat geldt niet alleen voor de Stones, maar voor iedere 55-plusser. Daarom is een langere deelname aan het arbeidsproces voor ouderen ook aan voorwaarden gebonden. In het bericht van Trouw wordt geopperd om verzorgings- en verpleeghuizen van half elf ’s ochtends te laten runnen door werknemers tussen de 50 en 70 jaar. Niet voor niets worden deze tijden aangehouden: dan zijn de taken het minst belastend! Hoezo: lijken op een 35-jarige?

‘Slow’ lijkt dan ook het sleutelwoord voor ouderen. Ik bedoel dat niet als een neerbuigend oordeel. Integendeel, ‘slow’ is het woord dat gebruikt wordt voor een levensstijl met kwaliteit. Ouderen moeten niet krampachtig de vaart van een 35-jarige willen blijven volhouden. Met een onthaast levenstempo kunnen ouderen juist een voorbeeld zijn.

De leeftijdsgroep van om en nabij de 35 jaar is waarschijnlijk de meest belaste. Mannen en vrouwen van die leeftijd moeten én een baan én het huishouden én de opvoeding én de broodnodige ontspanning proppen in één leven, de vrouwen nog het meest. Het is jachten, jachten en nog eens jachten. Geen wonder dat zo velen van die generatie buiten adem zijn. Daarom wacht ik op de krantenkop: ’35-jarige gaat steeds meer lijken op vijfenvijftigplusser.’ Dat zou pas bevrijdend zijn.

« Alle columns
Reageren

Wilt u reageren? Gebruik dit formulier. Ik zal zo snel mogelijk antwoorden.

Dhr. Mevr.



Meest gelezen

Aangekeken
15-04-2009
Tweede Paasdag is een heerlijke dag om er op uit te gaan. Ik wist dit jaar ook meteen waar naartoe: het Rijksmuseum. Daar is tot begin mei een schilderij van Vermeer te zien dat normaal in Washington hangt: De dame met de weegschaal. En aangezien ik een mateloze bewonderaar ben van het... Lees de hele column »
Kerk naar buiten
14-04-2010
Gisteren een heel inspirerende bijeenkomst voor predikanten bezocht. Overal in het land worden namelijk middagen en avonden georganiseerd om mijn kerk meer missionair te maken. Het initiatief gaat uit van de landelijke PKN die daarvoor een aantal mensen heeft vrijgesteld. Gisteren... Lees de hele column »
In Bob (part two)
01-06-2010
Hoe raakt een mens opnieuw ‘in Bob’? Wel, in mijn geval om meerdere redenen. Allereerst: als late bekeerling ontdekte ik dat de muziek van Dylan een ware staalkaart is geworden van de Amerikaanse muziekgeschiedenis. Rock, gospel, folk, country, blues, rockabilly, ballads, jazz –... Lees de hele column »
In Bob (part one)
28-05-2010
Het is de schuld van vriend Leo. Die nam me in 2009 mee naar een concert in de Heineken Music Hall. Ooit hadden wij, los van elkaar, zijn eerste concert in Nederland in De Kuip meegemaakt – tevens het allereerste stadionconcert ooit in ons land! Maar Bob Dylan (want over hem heb ik het)... Lees de hele column »
We are going to see the King
08-07-2009

Soon and very soon, we are going to see the King Hallelujah! Hallelujah! We're going to see the King. Met deze woorden... Lees de hele column »