Columns

Troost voor Wilders (69)

Het is alweer oud column, merk ik, maar ik had het kennelijk nog niet opgepikt. Ik doel op het bericht dat een collega van me, André Troost, de politicus Geert Wilders steunt in zijn waarschuwingen voor de invloed van de islam. De website van De Telegraaf kopt dan ook: ‘Predikant geeft zegen aan Wilders.’ Zoiets had ds. André Troost ook gezegd: ‘Mijn zegen heeft hij.’

Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen, dacht ik. Want ik ken Troost via zijn publicaties als een gevoelig dichter van prachtliederen en als een uitgewogen pastor. Ik keek er dus van op. Nadere lezing leerde mij dan ook dat Troost afstand neemt van Wilders’ diskwalificerende opmerkingen over de koran.

‘Met zijn opmerkingen over de Koran - uitdunnen tot een blad ter grootte van een Donald Duck en verbieden - toont hij mijns inziens bepaald niet aan de kern van dat joods-christelijke gedachtegoed begrepen te hebben: liefde voor God én de naaste, ook de andersdenkende,’ aldus Troost.

Maar gerust ben ik er niet op. Gerust ben ik wel bij het bericht dat vandaag op de website van mijn landelijke kerk verscheen (www.pkn.nl). Wat blijkt? Onze scriba Bas Plaisier heeft Wilders al eerder aangeboden om zijn film te komen tonen in een select gezelschap. Maar Wilders liet niets van zich horen. Plaisier doet zijn voorstel nu opnieuw. In een column schrijft hij in een open brief:

‘We hebben een voorstel. Vertoon in besloten kring uw film eerst aan mensen vanuit de kerken. U bent welkom op het kantoor van de Protestantse Kerk in Utrecht. We zullen in respect voor u en uw overtuiging kijken en met u in gesprek gaan over de inhoud van de film. Het zou kunnen dat alle ophef niet terecht is. Dan zullen wij het u ook eerlijk zeggen. Maar als uw film mensen zou kwetsen en gevaar zou opleveren voor vele duizenden wereldburgers, wilt u dan uw voornemen nog eens overwegen?’

Waarom ben ik bij het ene bericht gerust en bij het andere niet? Omdat Troost ook dingen zegt als: 'Als we niet oppassen, verliezen we alleen al dankzij ons geboortecijfer op de duur heel onze cultuur.’ En: ‘…ik ben geen predikant geworden om alleen maar keurig te doen wat well done is in de kerk.’

Van dat soort flinkheid ben ik niet onder de indruk. Die toon had Troost dan aan moeten slaan toen het multiculturele denken nog well done was. Nu kiest hij het kielzog van Wilders. Ik acht dat niet ongevaarlijk. Waarom niet? Omdat Wilders de mond gesnoerd moet worden? Welnee, hij heeft het recht van vrije meningsuiting. Dat recht moet met kracht uitgedragen worden tegenover allen die Wilders (mond)dood willen maken. Maar tegelijk moet Wilders uitgedaagd worden tot een dialoog waarin de argumenten het wisselgeld vormen. Dat doet Plaisier. Maar Wilders ontwijkt de dialoog keer op keer. Hij is alleen maar uit op onrust. Door bijval wordt hij daarin alleen maar gevoed. Een troosteloze weg.

Ik vraag mij alleen één ding af. Waarom wil Plaisier wel met Wilders in dialoog, maar niet met Klaas Hendrikse: de atheïstische dominee uit zijn eigen gelederen?