In de dienst van Witte Donderdag leen we over het laatste avondmaal. Althans, zo noemen we het. Maar het is eigenlijk het voorlaatste avondmaal.
Lees meerTwee ogenschijnlijk totaal verschillende Bijbelgedeelten stonden deze zondag op het rooster. In het ene doodt God alle eerstgeborenen van Egypte, in het andere gaat Gods eigen eerstgeborene op weg naar zijn dood. Vallen beide verhalen eigenlijk met elkaar te rijmen?
Lees meerIn de serie verhalen over Mozes en de bevrijding uit Egypte dit keer de confrontatie van Mozes met de farao. Mozes stuit op onverzettelijkheid. 'Een verhard hart' is een mooiere omschrijving. Het deed mij denken aan de film 'Selma' over de strijd om burgerrechten in de VS
Lees meerMaatschappelijke omstandigheden kunnen zó tegen je werken, dat je alle vertrouwen in het leven verliest. Kijk naar het aardbevingsgebied in Groningen. Daar wordt schadeherstel zo gefrustreerd dat bewoners alle vertrouwen in de overheid hebben verloren. Een parallel met een eeuwenoud verhaal uit Exodus.
Lees meerWe kozen voor deze 40 dagen voor verhalen over Mozes. Het eerste verhaal is dat van zijn roeping. Het verhaal wordt in deze preek betrokken op dementie, een om zich heen grijpende ziekte. Je wordt onteigend. ontheemd. Ook een vorm van ballingschap. Centraal in de preek staat een gedicht van Rutger Kopland over zijn moeder die aan dementie leed.
Lees meerOp deze zondag vierden wij dat onze hoofdorganist Arie de Bruijn 50 jaar organist was. De dienst stond in het teken van de lofzang van gemeente en koor. Liederen en lezingen waren met zorg gekozen door Arie. En de preek stond uiteraard ook in het teken van deze vreugdevolle dag.
Lees meerHet antisemitisme in Europa is nooit weg geweest, maar lijkt de laatste jaren langzaam maar zeker weer terrein te winnen. In de week voorafgaand aan het uitspreken van deze preek, waren er alleen al vier beangstigende berichten. Maar nauwelijks een spoor van verontrusting in Nederland. Ook niet in kerken.
Lees meerHet Bijbelboek Ester brengt een spannend thema ter sprake: het verzet van de enkeling tegen een machtig en monsterlijk overheidsapparaat. Wat geeft een mens de moed om het alleen op te nemen tegen een machinerie van onrecht?
Lees meerNaar aanleiding van de Nashville-verklaring sprak ik deze preek uit. Met excuses aan alle homo's en transgenders dat er weer OVER hen gesproken werd. Ik zal het nooit meer doen. Maar deze zondag bleek het even nodig.
Lees meerKerstnacht - de drukst bezochte dienst van het jaar. Wat zoeken we dan toch met z'n allen in de kerk: doorgewinterde kerkgangers en iets-gelovigen? Waarschijnlijk zoiets als rust te midden van een turbulent leven. Bezinning op de kernwaarden van het leven. En dan vinden we iets dat in het gewone leven zo vaak wordt overschreeuwd. Een introverte god.
Lees meerEssay voor de website 'Liberaal Christendom'. Het essay gaat in op de religieuze lagen in het album 'Wild God' van Nick Cave en ontdekt dat overleden geliefden een bijzondere rol spelen in Cave's spiritualiteit.
Lees meer
Woensdag 6 november was een zwarte dag. Trump won de Amerikaanse verkiezingen. Met een land slide nog wel. Een ramp. Ik was er ziek van. Op Facebook postte ik dan ook een groot zwart vlak zonder commentaar.
Een bespreking van het opzienbarende boek 'Tot God' van de Belgische schrijver Christophe Vekeman. De bespreking plaatst dit boek binen in de stroming van schrijvers die het christendom in onze seculiere samenleving verdedigen.
Lees meer
Op mijn stapeltje ‘spirituele voeding’ liggen vijf boeken. Ik lees er dagelijks in. Er is één uitzondering. Het is een boekje dat ik ooit kocht in België op een brocantemarkt. Het heet ‘Petit Dominical Français’. Ik kijk er maar af en toe in. Het ligt er vooral als symbool.
Toen een vroegere docent van mij (Okke Jager) met pensioen ging, verheugde hij zich: ‘Nu kan ik een dag over een komma doen.’ Schrijven was zijn lust en zijn leven. Nu had hij alle tijd om dat in rust te doen. Nou, vergeet het maar. Het grote cliché over pensioen is waar: je lijkt wel minder tijd te hebben dan ooit.