Hornsby’s muziek kent vele registers: jazz, avant-garde, pop, rock, modern klassiek. ‘Abolute Zero’ is een staalkaart van zijn kunnen. Al meteen bij het openings- en titelnummer is het raak: wat een heerlijke en mysterieuze jazz-groove! Om meteen bij het volgende nummer (‘Fractals’) meegesleept te worden in modern klassiek puntig pianospel. Waarna de toon rustiger wordt met het melodieuze ‘Cast-Off’ met zwoel en subtiel saxofoonspel.

Hornsby, zelf een begenadigd pianist, weet zich door de juiste musici te laten omringen. Zoals het ensemble yMusic dat ik al kende van het afscheidsconcert van Paul Simon en dat ook meespeelt op diens laatste album. De nummers ‘Never In This House’ en ‘Voyager One’ die Hornsby samen met dit ensemble uitvoert, vormen – naast alle andere hoogstandjes – wat mij betreft de hoogtepunten van dit album.

Er zijn ook nummers die vragen om meerdere luisterbeurten (zoals ‘Echolocation’). Ze schuren, maar prikkelen wel. Ze suggereren een inhoud die zich niet zomaar geeft. Dat maakt dit album zeer gelaagd. Ik werd er aangenaam door verrast. Wat een creativiteit! Wat een veelstemmigheid! Dit album gaat hoog eindigen in mijn eindejaarslijstje!

https://www.youtube.com/watch?v=xJjeRKSPrCs

https://open.spotify.com/album/5Zks2SZNQAw4NYlUhVEE85?si=jaYp6MEOR5qv-fcDx9A4rA