Dominee | Poëzieliefhebber | Moestuinier | Speelt gitaar
In het dorp waar wij nu vijf jaar wonen, en dat de prachtige naam Mijnsheerenland draagt, luiden de klokken van de statige Laurentiuskerk drie keer op een dag minutenlang: om 8.00, 12.00 en 20.00 uur. In het begin wisten we niet waarom. Wat zou er aan de hand zijn, vroegen we ons af.
Ik huur een volkstuin (tuin 1) aan de Blaaksedijk in de Hoeksche Waard – een paradijselijk plekje, vind ik zelf. Hier schrijf ik af en toe over het plezier (en de tegenslag) van het moestuinieren. Dit keer: we mogen door!
Op het internet kun je te kust en te keur poëzie vinden. Ook in podcasts. Helaas is de podcast 'Poëzie vandaag' van Ellen Deckwitz ter ziele. Maar gelukkig hebben de 'De poëziepodcast' van Daan Doesborgh nog. Daar hoorde ik onderstaand gedicht voorlezen.
Het is 1948, het jaar waarin de onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen. Meteen volgde een Arabisch-Israëlische oorlog. In de nadagen daarvan krijgt een groep soldaten de opdracht de inwoners van het dorpje Chirbet Chiz’a te verdrijven en hun dorp te vernietigen.
