Dominee | Poëzieliefhebber | Moestuinder | Speelt gitaar
We zijn een week in Noord-Groningen. Voor mij is dat de streek van de dichter C.O. Jellema. Hij woonde er en schreef er menig gedicht over. Zo’n week Noord-Groningen is dan een kans: ik zette een literaire bedevaart op het programma.
Galway Kinnell (1927—2014) was een Amerikaanse dichter. In een bloemlezing met als thema 'Joy' kwam ik dit wat wonderlijke gedicht tegen. Ik vertaalde het.
Zet een dichter en een theoloog bij elkaar en laat ze praten over God en geloof – dat is het concept van dit boek. Christian Wiman is de dichter, in Nederland bekend geworden van ‘Mijn heldere afgrond’. De theoloog is Miroslav Volf. Van hem verschenen ook meerdere boeken in Nederland.
Op dinsdag 27 januari is het Internationale Herdenkingsdag voor de Holocaust. Bij louter toeval las ik een dezer dagen dit gedicht van een Poolse dichter. Een jaar na zijn debuut in 1942 werd Borowski (1922-1951) opgepakt en gedeporteerd naar Auschwitz. In zijn werk beschreef hij zijn kampervaringen. Hij pleegde op 28-jarige leeftijd zelfmoord.
De oorlog in Gaza slaat lam. Je kunt natuurlijk deelnemen aan de rode lijn-demonstraties. Vooral doen, zou ik zeggen. Maar je kunt ook bundels lezen van Palestijnse dichters. Het is een vorm van verdieping die oneindig veel verder reikt dan wat aan talkshowtafels beweerd wordt. En: door zo'n bundel te kopen en te lezen geef je ook stem aan…
Toon Tellegen is bekend van verhalen en van (vaak surrealistische) gedichten. Waar gaat het in dit boek dan om: om verhaaltjes of gedichten? Ik aarzel. Al tendeer ik meer naar verhalen. Ze gaan over de dood. Tellegen is al langer met de dood bezig.
Soms gebeurt het: dat een gedichtenbundel je van de sokken blaast. Meestal gaat het dan om een nieuwe bundel. Maar als het een verzameld werk is of een gedeelte ervan, ja, dan heb je als poëzieliefhebber toch verschillende keren een boot gemist. Het overkwam mij bij Hans Tentije (1944-2023).
Het viel me in de editie van Trouw van afgelopen zaterdag op: drie heel verschillende artikelen met één overeenkomst - groeiende openheid voor religie. Niet nieuw. Met een zekere regelmaat zijn er in de afgelopen jaren signalen waar te nemen van het ‘smelten’ van kille vooroordelen over godsdienst. Er verschijnen sneeuwklokjes.