His Bobness, zoals zijn fans hem noemen, werd gisteren 75 jaar. Ik heb het over Dylan. Mijn dochter feliciteerde me op Facebook. Maar of ze het meende, is te betwijfelen. Ze heeft de pest aan Bob Dylan. Net als haar moeder. Zo gaat het met his Bobness. You love him or you hate him.

Mijn moeder (84) was met Pinksteren bij ons. Ik vertelde dat ik die avond opgebeld zou worden: ik moest voor de radio een praatje houden. ‘Wil je me dan vóór die tijd even thuisbrengen?’ vroeg ze. Sinds mijn vader er niet meer is, wil ze op tijd thuis zijn. Ze heeft telkens weer even nodig om te wennen aan het lege huis.

Vorige week was er in Papendrecht uiteraard ook dodenherdenking. Het gaat er stijlvol aan toe. Maar altijd heb ik een beetje heimwee naar de plechtigheid bij Heinenoord. Ik ging er altijd naartoe toen ik nog in Oud-Beijerland woonde.

In het tv-programma ‘Adieu God’ praat Thijs van den Brink met bekende Nederlanders die geloof en kerk vaarwel hebben gezegd. De laatste keer dat ik het programma zag, was Margriet van der Linden te gast. Ze was hoofdredacteur van het feministisch tijdschrift ‘Opzij’. Ze groeide op in een reformatorisch gezin in onze Alblasserwaard.

Er is weer een nieuwe loot aan de stam van datingprogramma’s: 'Married at first sight'. Het gaat over mensen die elkaar ongezien trouwen. Ze zijn bij elkaar gebracht door een team wetenschappers. Op grond van hun expertise denken deze wetenschappers een match gevonden te hebben. De bruidsparen zien elkaar vijf minuten voor het ja-woord voor het eerst.

Het is Stille Week. Maar de stilte werd wreed verscheurd door de bommen in Brussel. Mijn gedachten komen er steeds bij uit. Ik wilde vandaag schrijven over liturgie en Pasen. Maar het nieuws bleek telkens een magneet die me uit mijn spoor trok. De eerste column ligt nu in de prullenbak.

Dit wordt voor mij een ongemakkelijke column. Gewoon, omdat ik er niet goed in ben – in het onderwerp zelf niet en dus ook niet in het schrijven erover. Ik wil het namelijk hebben over het vragen van een honorarium voor diensten buiten mijn eigen kerk. Het begint meestal zo:

Boekhandel Wever van Wijnen stopt er mee, zo las ik vanmorgen in Trouw. Het zal u misschien niets zeggen. Maar Wever in Franeker was jarenlang een begrip onder theologen. Ik kocht er mijn eerste theologische boeken via medestudenten die - om een extra centje te verdienen - werkten voor Wever. Voor de kenners: mijn allereerste trofee was het theologisch werk van Van Ruler. De zes delen staan nog te prijken in mijn kast, met voorin de datum van aanschaf: 19 april 1974.

Vanmorgen was ik op een basisschool. A.s. zondag is er namelijk in veel kerken van Papendrecht een Kerk-en-schooldienst. Ter voorbereiding gaan de dominees dan de scholen af waaraan ze zijn gekoppeld. Ik heb vanmorgen vier klassen gehad. Morgen de andere vier. Maar voor vandaag was het, eerlijk gezegd, wel even genoeg.

We zijn in onze kerk gezegend met kringen van jonge gemeenteleden. Het zijn hechte groepen, er wordt veel gelachen en wat geloof betreft is het ook geen ploegen op de rotsen: je kunt er een stevige boodschap aan kwijt. Kom maar op, dominee!