Leonard Cohen was een spiritueel mens. Ook wie zijn werk maar oppervlakkig kent, kan dat weten. De religieuze laag in zijn songs is onontkoombaar. Geestelijke verzorger en voormalig kloosterling Frank Kazenbroot kent die laag tot in de details. Hij zet ze in een fraai boek keurig op een rij middels ‘40 vensters’.

Paul Simon is gestopt met optreden. Op 22 september gaf hij in New York zijn laatste concert van de Farewell Tour waarmee hij ook Nederland aandeed. In de aanloop naar dat afscheid verscheen van de hand van Robert Hilburn een biografie over Simon waaraan de singer-songwriter meewerkte. Het boek biedt bijzondere inkijkjes, maar heeft ook z’n beperkingen.

Paul Simon heeft afscheid genomen. Op 22 september besloot hij zijn ‘Farewell Tour’ in de wijk van New York waar hij opgroeide. Het werd een emotioneel einde van een indrukwekkende carrière. Maar Simon gaf zijn fans met het album ‘In the Blue Light’ nog een afscheidscadeautje.

Een jaar na het overlijden van hun moeder Mimi, durven haar kinderen het aan: de koffer van hun ouders te openen die hen hun hele jeugd heeft vergezeld maar die altijd gesloten bleef. Hij blijkt veel geheimen te bevatten, waaronder een filmpje. Het toont de bruiloft van hun ouders – ze hebben hem waarschijnlijk zelf nooit willen zien.

Het is een manco, ik weet het, maar ik had nog nooit gehoord van Chantal Acda. Deze in Helmond geboren en dus van oorsprong Nederlandse singer-songwriter woont momenteel in België. Had zij niet samengewerkt met Bill Frisell, had ik vandaag misschien haar naam nog niet gekend. Maar omdat ik Frisell volg, kwam ik hun beider samenwerking op het spoor.

Thomas Merton is al jaren dood. Maar de herinnering aan zijn leven en werk wordt door velen levend gehouden. Overal ter wereld zijn er genootschappen die gewijd zijn aan de wereldberoemde monnik – ook in Nederland. En nu is er een biografie in het Nederlands verschenen. Een prachtig document.

John Prine gaat alweer een aantal jaren mee. Maar dat de jaren hem niet onberoerd hebben gelaten, is te merken. Zijn gelaat is wat verwrongen en zijn stem klinkt onzeker. In 1998 werd hij geopereerd aan keelkanker en in 2003 overwon hij longkanker. Hij dacht op een zeker moment nooit meer te kunnen zingen. Maar hij is er nog, en hoe!

Armoede en discriminatie – ze zijn synoniem voor het Zuiden van Amerika. Zelden zag ik ze zo treffend literair in beeld gebracht als in de roman van Jesmyn Ward. Bijzonder, want zeg nu zelf: wordt een roman met deze ingrediënten niet al snel clichématig? Bij Ward niet.

Twee jaar geleden verscheen een bundel met onbekende gedichten van Johnny Cash. Nu zijn ze op muziek gezet door een keur van artiesten. Ik had bedenkingen bij de uitgave van de gedichten, maar hierover ben ik enthousiast. Wat een prachtige nummers. En wat een diversiteit!

Ry Cooder is de vleesgeworden roots-muziek. In zijn lange carrière heeft hij menig vergeten pareltje uit de Amerikaanse muziekgeschiedenis opgedolven. Maar hij groef niet alleen in Amerikaanse grond naar muzikale wortels. Hij werkte samen met Cubaanse (Buena Vista Social Club), Afrikaanse (Ali Farka Toure) en Mexicaanse artiesten (zijn album ‘Chávez Ravine’). Op zijn nieuwste album brengt hij vooral religieuze muziek.