In de dienst van Witte Donderdag leen we over het laatste avondmaal. Althans, zo noemen we het. Maar het is eigenlijk het voorlaatste avondmaal.
Preken
Preken
Twee ogenschijnlijk totaal verschillende Bijbelgedeelten stonden deze zondag op het rooster. In het ene doodt God alle eerstgeborenen van Egypte, in het andere gaat Gods eigen eerstgeborene op weg naar zijn dood. Vallen beide verhalen eigenlijk met elkaar te rijmen?
In de serie verhalen over Mozes en de bevrijding uit Egypte dit keer de confrontatie van Mozes met de farao. Mozes stuit op onverzettelijkheid. 'Een verhard hart' is een mooiere omschrijving. Het deed mij denken aan de film 'Selma' over de strijd om burgerrechten in de VS
Maatschappelijke omstandigheden kunnen zó tegen je werken, dat je alle vertrouwen in het leven verliest. Kijk naar het aardbevingsgebied in Groningen. Daar wordt schadeherstel zo gefrustreerd dat bewoners alle vertrouwen in de overheid hebben verloren. Een parallel met een eeuwenoud verhaal uit Exodus.
Recente Stukken
Alle artikelen →- Boek
Ontspoord zionisme
Een boek met de titel ‘Israel: What Went Wrong’ verwacht je misschien niet van een man die werd geboren in een kibboets en die tijdens de Yom Kippoeroorlog diende in het leger van Israël. Maar het is zo. Het staat een vlammend betoog tegen het huidige Israël bepaald niet in de weg.
- Boek
De taal is ziek
Bijna gelijktijdig met haar overlijden verscheen van dichteres Lieke Marsman (1990-2026) haar laatste bundel. Nu ja, ‘bundel’ suggereert dat het een bundeling is van afzonderlijke gedichten. Dat is niet het geval. Het is één doorlopend dichtwerk. Van grote allure.
- Column
Literaire bedevaart
We zijn een week in Noord-Groningen. Voor mij is dat de streek van de dichter C.O. Jellema. Hij woonde er en schreef er menig gedicht over. Zo’n week Noord-Groningen is dan een kans: ik zette een literaire bedevaart op het programma.
- Boek
Nobelprijswinnaar Jon Fosse maakt opnieuw indruk
Wie nooit iets van Jon Fosse las, heeft nu een instapmogelijkheid: de roman ‘Vaim’. Nobelprijswinnaar Fosse werd in Nederland bekend met zijn ‘Septologie’: een kloeke roman in zeven delen - een beetje veel als kennismaking. Maar met zijn nieuwste roman biedt Fosse in 142 pagina’s een staalkaart van zijn kunnen.
We kozen voor deze 40 dagen voor verhalen over Mozes. Het eerste verhaal is dat van zijn roeping. Het verhaal wordt in deze preek betrokken op dementie, een om zich heen grijpende ziekte. Je wordt onteigend. ontheemd. Ook een vorm van ballingschap. Centraal in de preek staat een gedicht van Rutger Kopland over zijn moeder die aan dementie leed.
Op deze zondag vierden wij dat onze hoofdorganist Arie de Bruijn 50 jaar organist was. De dienst stond in het teken van de lofzang van gemeente en koor. Liederen en lezingen waren met zorg gekozen door Arie. En de preek stond uiteraard ook in het teken van deze vreugdevolle dag.
Het antisemitisme in Europa is nooit weg geweest, maar lijkt de laatste jaren langzaam maar zeker weer terrein te winnen. In de week voorafgaand aan het uitspreken van deze preek, waren er alleen al vier beangstigende berichten. Maar nauwelijks een spoor van verontrusting in Nederland. Ook niet in kerken.
Het Bijbelboek Ester brengt een spannend thema ter sprake: het verzet van de enkeling tegen een machtig en monsterlijk overheidsapparaat. Wat geeft een mens de moed om het alleen op te nemen tegen een machinerie van onrecht?
Naar aanleiding van de Nashville-verklaring sprak ik deze preek uit. Met excuses aan alle homo's en transgenders dat er weer OVER hen gesproken werd. Ik zal het nooit meer doen. Maar deze zondag bleek het even nodig.
Kerstnacht - de drukst bezochte dienst van het jaar. Wat zoeken we dan toch met z'n allen in de kerk: doorgewinterde kerkgangers en iets-gelovigen? Waarschijnlijk zoiets als rust te midden van een turbulent leven. Bezinning op de kernwaarden van het leven. En dan vinden we iets dat in het gewone leven zo vaak wordt overschreeuwd. Een introverte god.