Preken

Preken

We beleven een donkere herfst. Nederland lijkt verdeeld over de komst van asielzoekers. En de vluchtelingen zelf dolen over de wegen van een onzeker Europa. In die wereld vieren we dankdag. Er is dan ook veel om voor te danken.
Het is een verhaal dat velen kennen: dat van de blinde Bartimeüs. Hij had een bijzonder geloof. Althans, zo zag Jezus het. Ze ontmoetten elkaar bij een van de uitvalswegen van Jericho. Wat maakte het geloof van Bartimeüs bijzonder?
In deze dienst vierden we het avondmaal. In de lezing van de zondag hoorden we hoe Jezus spreekt over zichzelf als de Mensenzoon. En: dat de Mensenzoon zijn leven zal geven als losprijs voor velen. Dat klinkt voor velen als de offertheologie waarvan zij afscheid hebben genomen. Terecht?
De eerste zondag in oktober is in veel kerken Israëlzondag. Dan staan we stil bij de band die het christendom heeft met haar moederreligie, het jodendom. Israëlzondag viel dit jaar samen met het hoogtepunt van het Loofhuttenfeest. En daarom gaat deze preek over dat bijzondere feest waarop Israël de tocht door de woestijn herdenkt en tegelijk de nieuwe oogst viert.

Recente Stukken

Alle artikelen →
  • Boek

    Ontspoord zionisme

    Een boek met de titel ‘Israel: What Went Wrong’ verwacht je misschien niet van een man die werd geboren in een kibboets en die tijdens de Yom Kippoeroorlog diende in het leger van Israël. Maar het is zo. Het staat een vlammend betoog tegen het huidige Israël bepaald niet in de weg.

  • Boek

    De taal is ziek

    Bijna gelijktijdig met haar overlijden verscheen van dichteres Lieke Marsman (1990-2026) haar laatste bundel. Nu ja, ‘bundel’ suggereert dat het een bundeling is van afzonderlijke gedichten. Dat is niet het geval. Het is één doorlopend dichtwerk. Van grote allure.

  • Column

    Literaire bedevaart

    We zijn een week in Noord-Groningen. Voor mij is dat de streek van de dichter C.O. Jellema. Hij woonde er en schreef er menig gedicht over. Zo’n week Noord-Groningen is dan een kans: ik zette een literaire bedevaart op het programma.

  • Boek

    Nobelprijswinnaar Jon Fosse maakt opnieuw indruk

    Wie nooit iets van Jon Fosse las, heeft nu een instapmogelijkheid: de roman ‘Vaim’. Nobelprijswinnaar Fosse werd in Nederland bekend met zijn ‘Septologie’: een kloeke roman in zeven delen - een beetje veel als kennismaking. Maar met zijn nieuwste roman biedt Fosse in 142 pagina’s een staalkaart van zijn kunnen.

Iedereen wil vrede. Weleens iemand tegengekomen die zegt: 'Vrede? Nee, doe mij maar niet'? Maar hoe komt het dan dat er zoveel onvrede, geweld en oorlog is. Misschien wel omdat vrede hondsmoeilijk is. De Bijbel houdt ons die spiegel voor. Zonder te berusten overigens. Want anders leggen we het hoofd in de schoot. En dat is uit den boze.
Wat is je mooiste geloofservaring? Ik wil de mijn wel vertellen - ook en vooral om jou te prikkelen daar ook eens over na te denken. De mijne lijkt erg op die van Psalm 104. Het is een loflied op de schepping. Naast de Bijbel is ook de schepping zelf een boek dat vertelt over God.
Wachten - er is niemand die dat graag doet, denk ik. 'Waar blijft die bus toch?' zeggen we ongeduldig als hij kennelijk vertraging heeft. Bij geloven hoort ook geduld. Soms moet je ook op God wachten. Het is niet anders. Maar wachten en wachten is wel twee. Deze preek werd gehouden in een avondmaalsdienst.
In onze kerk zijn we gewoon om tijdens doopdiensten van kerkgangers te vragen in gedachten een zegenbede te maken voor de dopelingen. Doopouders doen dat ook. Zij spreken die uit tijdens de doopdienst. De preek van deze zondag speelde daar op in. Hij gaat over een Bijbelse zegenbede.
Je kunt God niet opsluiten in een gebouw. En toch hebben mensen plekken nodig waar de ontmoeting met de Eeuwige tot haar recht komt. De tempel van Jeruzalem was zo'n gebouw. Maar ze staat in deze preek voor alle heiligdommen en dus ook kerken. Het zijn kruispunten waar de wegen van God en mensen elkaar kunnen snijden.